Actie Sri Lanka

Slideshow Image
Vanmorgen zijn we met een koffer vol kinderkleding, handdoeken en speeltjes naar het kindertehuis in de stad Galle gegaan met de tuk tuk met als chauffeur Chandrasoma. Ze waren blij met onze komst en de koffer is bijna helemaal leeg gegaan. En het leuke was we mochten de oudste kinderen zelf hun kleren laten passen en de schoenen aandoen. En iedereen zei netjes dank u wel en de ene keek nog blijer dan de anderen. 

Toen naar de afdeling van de peuters. Het was een gehuil verschrikkelijk en 2 kleintjes van ongeveer 2 jaar hingen aan mijn rokken en wilden op de arm. Marten hielp me even om op elke arm er 1 te dragen.1 van de helpsters vroeg of ik de kinderen mee wilde afdrogen en aankleden. Het was heel leuk om dat te doen. Maar ze huilden als ze gebaad werden met een plons koud water en ze schreeuwden om het hardst als ze de badkamer in moesten. Heel leuk om met die kindertjes bezig te zijn. Dit is ook de eerste keer dat we er zo bij worden betrokken.Toen even naar de baby kamer ook heel leuk. Je zou ze zo wel mee willen nemen naar huis. Er wonen kinderen van 0 t/m 5 jaar.Ook gaan er kinderen weg ter adoptie.Er zijn altijd over 40 kinderen. Het is er altijd schoon. 

Terugreis zijn we naar bejaardenhuis Bounavista gegaan. Dat bejaardenhuis ligt op een berg vlakbij de stad Galle.We hebben een praatje gemaakt met de oudjes over hun nieuwe onderkomen en ze verheugen zich erop dat ze naar het nieuwe gebouw gaan. Weg uit de hete kamers, de 1 met een veel te laag plafond en de ander met veel glas (broeikas). We zullen zien wat ze allemaal nodig hebben want niet alle matrassen en ledikanten zijn goed. Volgende week wordt er weer gewerkt aan het gebouw. Er moet nog veel gebeuren maar het wordt wel mooi en het uitzicht is prachtig over de baai van Galle naar de Indische oceaan. 

Vanmiddag laat gegeten we waren om kwart voor 2 thuis.toen naar het kleine bejaardenhuis Ayadasa waar moeder undula en zoon slapen. Ze hadden vannacht buiten op de waranda geslapen omdat ze de deur van de kamer hadden dicht getrokken en daardoor op slot was. De sleutel lag binnen en de helpers gaan om 5 uur naar huis en de oudjes worden dan alleen gelaten en ze hadden geen reservesleutel. Dus zijn wij vanmiddag gegaan om te proberen een raam open te maken en dat lukte na enige tijd en kon de sleutel gepakt worden om de deur weer van het slot te doen. Vervolgens langs de projecten. 

De bakkerij schiet al mooi op. Ze werken zodanig dat hij gewoon ‘s nachts kan bakken en de volgende morgen met zijn waren langs de huizen en ‘s middag helpt hij mee met de bouw. Bij moeder undula schiet het ook op, het wordt een mooie grote kamer met keuken. 

Dan op naar de familie Kumara ook daar schiet het al op. Vader Kumara werkte vandaag alleen, hij is metselaar maar ook stucadoor en hij plaatst zelf kozijnen van ramen en deuren. Daarna zijn we naar een gezinnetje gegaan met Mr. Lal die nog in een tsunami huisje wonen. Het is ook een erbarmelijke toestand hoe ze wonen en als het een beetje meezit wordt dat ons 6de project. Moeder 27 jaar vader 42 jaar en 2 kleine kinderen. 

Het was alweer donker toen we thuis kwamen. Het is nu 21.15 als ik dit bericht verzend, tijd voor ons om naar bed te gaan.