Actie Sri Lanka

Slideshow Image

Gisteren 4 januari zijn we begonnen met boodschappen halen en met de laptop naar de computerwinkel voor internet. Voor € 15.- kan ik de hele maand januari onbeperkt internetten en hebben ze het ook even voor ons geïnstalleerd. Ook heb ik een nieuwe simkaart voor het netwerk in Sri Lanka gekocht met beltegoed voor € 5,--. s’ middags langs adressen die we doorkregen van diverse mensen. 

We hadden zelf nog een adres van 2 jaar geleden. Het gezin woonde onder een afdak. Maar nu is  er op die grond een paar muren gebouwd van ruwe blokken en gaten voor de ramen en deuren met een tijdelijk dak er op van metaal wat dus weer bloedheet wordt met de zon. Maar wat ons tegen staat is dat 2 van de drie kinderen niet meer naar school gaan, jongen 13 en meisje 11. De jongste gaat wel. Geen school kleding en geen schooltas. De  vader werkt maar 2 dagen per week. Als je een gezin hebt moet je zorgen dat je meer dagen in de week werkt, hoe kan je anders voor je gezin zorgen. Wij zorgen dat de kinderen schoolkleren krijgen en schooltassen hebben we al gekocht. Als de kinderen naar school gaan en vader zoekt voor meer werk, dan pas gaan we wat voor hen doen.  We willen eerst zekerheid of ze ook inderdaad doen wat ze zeggen. De kinderen moeten wel een paar km. Reizen om naar school te komen maar dat moet geen bewaar zijn. De school waar ze eerst heen gingen heeft maar 6 klassen en was dichtbij. De school waar ze nu heen zullen gaan heeft 10 klassen. De kleuterschool is altijd apart van de lagere school. Mr. Lal (de aannemer) heeft een gesprek met de hoofdmeester van de nieuwe school gehad om te regelen dat de kinderen daar les krijgen en dat was helemaal geen probleem. De ouders zijn zelf ook helemaal niet opgeleid en hebben een duwtje in de rug nodig. Naar school vinden wij heel belangrijk. 

Vanmorgen 5 januari moesten we nog wat dingen regelen en de aannemer was naar de 3 scholen om de laatste hand te leggen aan de projecten. Overmorgen gaan we daar kijken, is het plan, of alles gemaakt is zoals hij in de begroting heeft gezet. Vanmiddag weer 3 gezinnen langs geweest, 2 waren niet urgent maar de derde was verschrikkelijk. Ten eerste moesten we kleine weggetjes langs wat overging in modder stenen en kuilen en bulten en heuvel opwaarts ging, wat dus lopend moest gebeuren ongeveer een halve km. Het had geregend daar (niet hier) en alles was glad en glibberig op een gegeven moment moesten we een zijpadje in dat steil omhoog ging met rotsstenen en  modder. Je moest geconcentreerd lopen anders kon je zo uitglijden en vallen en met 34 graden is dat best zwaar. Toen we boven kwamen zagen we pas waar dat gezin met 3 kinderen in woont. Anders niet dan plastic met palen en een metalen golfplaten dak, het zag er werkelijk niet uit. Ik zei tegen de moeder hebben jullie lessen gevolgd in het berg beklimmen? Ze moesten allemaal heel erg lachen. Hoe vaak gaan jullie deze weg (domme vraag natuurlijk). Dagelijks zei ze want de kinderen moeten ook naar school en dat is best een eind lopen om in het dorp te komen. Nou zei ik als ik dit dagelijks moest doen zou ik mijn benen breken en weer moesten ze lachen. Ja zeiden we, we lachen er wel om maar wij vinden deze toestand echt niet grappig. Och zei ze, we wonen al 20 jaar zo, maar leuk is het niet. Kleding en voedsel voor het hele gezin is al moeilijk genoeg. Vader werkt als tuinman en dat is ook geen vetpot. De buren hogerop hadden een nieuw huis. Ik vroeg hun hoe zij alles heuvel opwaarts hadden gekregen, stenen, cement, hout, dakplaten enz.  Gewoon op de schouder zeiden ze. Ik vond dat onvoorstelbaar en had het daar later nog met Marten over, hij zei: ik denk dat dat een grapje was maar ik denk dat het wel waar was. 

We zullen zien als we daar gaan bouwen hoe het in zijn werk gaat.