Actie Sri Lanka

Slideshow Image

De grote spin zit nog steeds in onze badkamer en verstopt zich in de gesloten zuil van de wastafel. Mr. Lal waarschuwde al, pak hem niet in de handen hij kan best bijten of vergiftig zijn. Dus we zijn voorzichtig. Gisteren eerst naar Welligama met mr. Lal om glas te bestellen voor de ramen van alle 3 de huizen. 's Middags eerst naar de heuvel. 

Het baart ons grote zorgen want er wonen 3 jongens  van ongeveer 19/20 jaar die graag oproer kraaien en mr. Lal en  de 2 werkers van Mr. Lal bang maken met bedreigingen. Dat is het gevolg van ontslag van 1 van de metselaars uit die omgeving omdat die zijn werk niet goed deed en nadien wilden de jongens ook niet meer aan het huis werken Mr. Lal is eerst al met de jongens en de families, aan het woord geweest en later heb ik mijn zegje ook gedaan en 1 van de jongens had een grote mond tegen mij. Ik trilde van kwaadheid en heb ze flink de waarheid gezegd. Mr. Lal vertaalde dat steeds. En Marten zei steeds, maak je daar niet zo kwaad over, doe maar rustig. Ik ben aan de ene kant kwaad maar aan de andere kant ook verdrietig zei ik tegen Marten.  

Als mensen bedreigd worden (niet met wapens) maar met woorden zijn ze bij ons aan het verkeerde adres. Je moet rustig kunnen werken. De jongens hebben nadien hun excuus aangeboden aan ons en zeiden dat ze geen problemen meer zouden maken. We zeiden daar rekenen we dan op. Wij zeiden ook tegen de families die er rondom heen wonen (ze staan allemaal altijd buiten) Wij willen geen vijanden zijn maar vrienden. We zijn hier om mensen te helpen en blij te maken, ruzie is wel het laatste voor ons. We zijn zolang gebleven tot het bijna donker was en ook om de werkers  veilig naar huis te laten gaan. Lokka en zijn collega wonen in Hikkaduwa en dat is 1 uur rijden op de motor om thuis te komen. Mr. Lal woont daar zelf ook. Het was al donker toen we bij de andere 2 projecten aankwamen. Het kleihuis heeft al ramen en deuren en in Phuspa en Mala hun huis was de timmerman bezig met het plaatsen van de deuren. Toen we naar huis wilden gaan vonden we een zwart hondje van 4 tot 6  weken ongeveer. Zomaar achter gelaten door iemand. Ik heb het beestje opgepakt en naar Mala en Phuspa gebracht en gevraagd of ze er voor wilden zorgen. Ze waren niet zo enthousiast want je zadeld wel iemand op met een hond, Maar wat moest ik anders? We zullen zien hoe het gaat. Vanochtend eerst een rustige morgen. Vannacht een poos wakker gelegen en over de problemen gepraat met onze Hemelse vader. Maar ook over het kleine baby hondje. En vandaag ging het veel beter op de heuvel met de vordering van het huis er werkten 3 mensen en het is vandaag echt opgeschoten ook de families er omheen hielpen mee het zand en alles wat nodig was naar boven te krijgen. 

Het dringt eindelijk tot hen door dat meehelpen de oplossing is. De drie jongens hadden na hun aanvaring met mij ’s avonds ruzie gehad in het dorp en de ene die een grote mond tegen mij had had zo’n klap op zijn gezicht gekregen dat hij vandaag niet kon eten en praten moeilijk ging. En ik dacht even: Here U was er voor ons.(fout natuurlijk) maar ik kon het niet laten dat te denken. Vervolgens naar het kleihuis die gestukadoord is en waar nieuwe ramen en deuren geplaatst zijn. Tot onze grote verbazing kwam de dochter met een foto van Jezus Christus en het lam in zijn armen. De dochter vertelde dat ze christenen waren en ze liet mij ook de bijbel zien, die was in het singalees en dus voor ons niet te lezen. Ze hebben een baby van een maand , een zoon, maar die heeft tot nu toe nog geen naam. Ik vroeg of hij ook gedoopt werd. De moeder vertelde nee want mijn man is Boeddhist. Ik zei gaat dat dan wel samen? Moeilijk, maar het kan. Ook de beide dochters vertelden dat ze geloofden in God en zijn zoon de Here Jezus. 

Wij hebben hier in Sri Lanka nog nooit iets gedaan voor christenen maar ik vertel altijd dat wij geloven in God en de Here Jezus Christus. Dat probeer ik ook op scholen (ook al zijn ze Boehdist) te vertellen dat God ons inspireert in ons werkt. Vervolgens naar het huis van Phuspa en Mala waar we gisteren het mini hondje hebben gebracht en wat schetst onze verbazing, ze zijn er heel blij mee, ook al hebben ze het zelf arm. We hadden melkpoeder en puppy hondenbrokjes voor haar gekocht. Het hondje is een meisje en ze at en dronk het gulzig op. Morgen gaan we met haar naar het dierencentrum en de kosten zijn voor onszelf. 

Wij zijn van plan dat hondje mee te onderhouden ook al zijn we in Holland. Weer een gebed verhoord. Hun huis is bijna klaar.