Actie Sri Lanka

Slideshow Image

Na onze koffers opgehaald te hebben gingen we rondkijken of we onze familie konden vinden, ze waren er niet. We bleven een halfuur wachten en hebben toen onze vrienden in Negombo gebeld en daar zijn we met een taxi naartoe gegaan. Dat was een kwartier rijden van het vliegveld......

ACTIE SRI LANKA

Op 21 Januari vertrokken we in de middag naar vrienden in Zevenhoven, daar overnachten we en 5 uur de volgende morgen brachten ze ons naar Schiphol. Ons vliegtuig vertrok om 8 uur naar Londen en om half 11 lokale tijd vertrokken we naar Colombo. Het was 20 voor 4 op zondagmorgen 23 januari toen we landen.

Na onze koffers opgehaald te hebben gingen we rondkijken of we onze familie konden vinden, ze waren er niet. We bleven een halfuur wachten en hebben toen onze vrienden in Negombo gebeld en daar zijn we met een taxi naartoe gegaan. Dat was een kwartier rijden van het vliegveld.

Wij hebben daar ontbeten en om kwart voor 9 zijn we naar Ahangama vertrokken dat ligt in het zuiden. Het was erg druk op de weg zoals altijd en in de middag 2 uur arriveerden we in het easy beach hotel dat vlak aan zee ligt. Ook zij hadden de tzunami overleefd en we waren blij elkaar te zien en omarmden elkaar.

Het was onze 5e keer dat we in Sri Lanka waren en de derde keer in dat zelfde hotel. Het is maar een klein maar knus hotel en goedkoop. Het is een vrij nieuw hotel, toen wij er voor de eerste keer kwamen was het net 2 maanden open, dat was januari 2002. De beneden verdieping was nog niet weer in orde, de eetkamer en tevens de receptie, stonden alleen nog maar wat bij elkaar gezochte tafeltjes en stoelen.

De bar, koelkasten, antieke grote kast en alle tafeltjes en stoelen waren verwoest, zo ook de kamers beneden, alleen de grote hemelbedden stonden nog in de kamers, verder was beneden de hele inventaris weg, maar het hotel had aan het gebouw geen schade. De muur rondom het hotel was gedeeltelijk kapot. De huizen aan weerszijden van het hotel waren kompleet verwoest en andere gedeeltelijk, het was één grote puinhoop.

In de tuin van de buren waren 2 graven, 1 van hun dochtertje van 5 en van zijn moeder. De huizen tegenover het hotel stonden allemaal nog overeind, want het hotel had voor hen de kracht van het water opgevangen maar ook daar lag een grafje van een kindje van 3 jaar in de tuin bij haar oma. En natuurlijk waren bij de huizen die nog stonden ook de meubels en alles wat ze hadden kapot.

Zo was het bij iedereen, vaak lege huizen en of bij elkaar gezochte stoelen en tafels, sommige hadden wat nieuwe plastic stoelen en een tafel gekocht. Maar de meeste mensen hadden geen geld en geen baan meer. Veel van de mensen werken in hotels of fabrieken die ook getroffen zijn door de tzunami.

Onze familie kwam ons halen, na een telefoontje. Wij hadden 24 uur gereisd maar we waren over de slaap heen en we gingen kijken wat er van hun huis was overgebleven. Het huis stond nog maar de keuken was er achter weg geslagen en de wc en douche waren ook verwoest en in de kamermuur zat een groot gat maar verder was alles nog goed. Toen naar het bejaardenhuis. Nou daar keken we wel even raar, alle twee delen van het bejaardenhuis stonden er nog, maar de muur die als erf scheiding diende en het prachtige hek dat we hadden laten maken waren kompleet weggeslagen en de huizen eromheen kompleet verwoest.

Een huis van de buurman schuin over stond er nog, maar voor de rest één grote puinhoop en ook daar waren doden gevallen. De oudjes hebben het overleefd en als je de verhalen hoort, het is gewoon een Gods wonder dat ze nog leven. Het eerste wat ze tegen ons zeiden: als jullie ons gebouw niet van een nieuw dak hadden voorzien dan was het ingestort en hadden we het niet overleefd en wijzelf denken ook dat dat inderdaad gebeurd zou zijn.

We hebben een paar verhalen op de film gezet. De drie golven die kwamen heeft in totaal maar 10 tot 15 minuten geduurd. Het water was donkerbruin tot zwart en het stonk verschrikkelijk. Het liet overal één zwarte stinkende laag van wel dertig centimeter hoog na op wegen, paden en in huizen. Ze zijn drie dagen in de tempel geweest terwijl de boel weer werd schoon gemaakt en daarna konden ze weer naar het bejaardenhuis terug keren. Heel veel mensen waren op dat moment in tempels en bijna ieder dorp heeft wel een tempel. Vele mensen wonen nu ook in tenten die geschonken zijn door vele landen.

Ook in een dorpje Koggala dicht bij Ahangama is een tenten kamp geschonken door een stichting uit Holland. Ook waren er soldaten uit vele landen aan het opruimen in het zuiden waren dat de Amerikanen, ze waren er met groot materieel en ruimden veel puin en rotzooi, maar de moslim mensen dulden hun er niet en in de tijd dat wij er waren werden de Amerikanen naar huis gestuurd, wij vonden dat onbegrijpelijk.

Maandag zijn we begonnen met inventariseren wat mensen nodig hadden. Over het algemeen was dat ondergoed, kleding, schoenen en met name voor school, witte voor de meisjes en zwarte voor de jongens, schooltassen, waterfietsen, klamboes, matrassen, lakens en handdoeken, scheergerij. We hebben 3 dagen gewinkeld en alles gesorteerd en per gezin en per persoon in tassen voor 100 mensen, van jong tot oud. Voor mensen in Goviyapana en Ahangama en Denuwela.

Ook zijn we naar de matrassenfabriek gereden en hebben 4 foam matrassen en 150 Cocos matrassen 1e kwaliteit besteld. Het bejaardenhuis kreeg matrassen van de Spanjaarden die daar aan het puinruimen waren. De volgende dag kwam een grote vrachtwagen de matrassen brengen. Het huis van familie was toch bijna leeg, maar enkel een paar oude stoelen en een tafel was overgebleven. De matrassen werden in verschillende kamers opgeslagen. Het huis was vol matrassen; 100x 2 persoons en 50x 1 persoons. Er was nog net ruimte om er tussendoor te lopen.

Ook kochten we 250x 2 persoons lakens en 50x 1 persoons lakens en 340 handdoeken, 40x 2 Persoons klamboes en 20x 1 persoons klamboes. Ieder kwam zijn pakket kleren halen en dan kregen ze per gezin één 2 persoons matras en laken en handdoek mee. Toen de mensen allemaal hun pakketten en matrassen hadden gehaald kwamen er weer andere mensen om zich aan te melden en hun naam werd genoteerd voor een matras, een laken en een handdoek. Na drie dagen waren alle matrassen op en er waren nog vele lakens en handdoeken. Ook daar maakten we weer paketten van 1 laken en 2 handdoeken en die werden apart gehouden.

Inmiddels hadden we 340 voedselpakketten besteld. Daarin zat:
- 5 kg . Rijst,
- 1 kg . Suiker,
- 1 kg groene erwten,
- 1 kg . linzen,
- 1 pak melkpoeder,
- 1 blikje vis,
- 1 pakje kruiden,
- 1 pakje vitaminerijke voeding, geschikt vanaf baby tot bejaarde mensen,
- Tandpasta,
- 2 toilletzeep,
- sunlightzeep,
- cocosnootolie.

Het waren mooie zware pakketten. We maakten briefjes met handtekening en met de cijfers 1 t/m 80. Er konden 80 pakketten in de bus die we mochten gebruiken tegen onkosten vergoeding. We gingen eerst naar Ahangama naar buurten waar nog geen kleren of matrassen waren uitgedeeld. Ieder huis, verwoest of gedeeltelijk verwoest of ook wel huizen die nog stonden, brachten Pryanka en ik een briefje en dan konden ze naar de hoofdweg gaan waar het busje geparkeerd stond en de familie nam dan het briefje in ontvangst en Marten gaf dan het pakket aan de mensen. Waren de briefjes weer ingezameld dan ging de bus terug om weer 80 pakken en ondertussen begonnen wij weer met de briefjes rond te delen en begon het weer opnieuw.

Zo is de bus 4 keer op en neer gereden en hebben we zo’n 300 mensen blij kunnen maken. En de rest van de pakketten hebben we thuis laten staan. Want naderhand kwamen de mensen van die buurten waar we geweest waren die die dag niet thuis waren of ons op de één of andere manier gemist hadden. Zo zijn de laatste voedselpakketten de deur uitgegaan en toen er daarna nog mensen kwamen die kregen dan een pakje met een laken en 2 handoeken.

Ook was Sandika 31 Januari jarig, dat is het zoontje van onze familie, hij werd 10 jaar, wij kennen onze familie vanaf toen Sandika 2 1/2 jaar was. Hij is een beetje onze kleinzoon zoals zijn ouders een beetje onze kinderen zijn. Zij zijn ook een grote steun voor ons geweest in deze actie. Zonder hen en Pryanka haar ouders hadden wij dit niet kunnen doen. Nu kon het op een georganiseerde manier. Je hebt wel eens boze mensen maar dat heb je toch altijd.

Op zijn verjaardag zijn we naar zijn school klas gegaan en hebben aan ieder kind een handdoek uitgedeeld, het waren er 40. De kinderen waren er erg blij mee. Zelf trakteerde Sandika op cake. Wij hadden 7000 euro aan travelercheques meegenomen en dat geld is helemaal opgegaan. We hebben aan de ene kant veel voor de mensen kunnen doen maar aan de andere kant is het nog veel te weinig.

Er wonen zoveel mensen in diepe elende en toen we de briefjes voor de pakketten rond brachten zie je de grote armoe en het verdriet wat mensen met zich meedragen. Het moet je maar overkomen, alle bezittingen kwijt maar ook je dierbaren, soms wel 6 familieleden en dan probeer je de mensen te troosten alleen maar door een arm om hun schouder en dan huilen ze tegen jou schouder en dat is hartverscheurend en wat kunnen wij voor hen doen? Niets eigenlijk, je voelt je dan machteloos. En als je ziet in wat voor erbarmelijke omstandigheden sommige gezinnen leven dan staat voor ons vast dat die volgend jaar Januari onze eerste aandacht hebben, ze hebben wel een voedselpakket gehad, maar dat is dan een kleinigheid in onze ogen.

We hebben gedaan wat we konden, maar wij gaan weer naar huis en laten hen op de puinhopen achter. Het duurt vele jaren voordat dit land weer is opgebouwd Er staat inmiddels al weer wat geld op de rekening van actie Sri Lanka. Ook hebben wij dozen met eigengemaakte kaarten gekregen en die verkopen wij voor de actie Sri Lanka. 8 enkele kaarten voor 5 euro en 6 dubbele voor 5 euro. Dus wie interesse heeft is altijd welkom en als de film klaar is mag ieder die maar wil, komen kijken, de datum hoort U nog.

En verder willen wij een ieder die ons gesteund heeft door middel van goederen of geld heel hartelijk bedanken, zonder Uw hulp en Gods hulp hadden wij dit niet kunnen doen, dus lieve mensen heel erg bedankt.

Onze dank aan de RABO-bank is zeer groot voor 1000 euro konden wij 60 stuks 2 persoons matrassen en 250 stuks 2 persoons lakens kopen dus vele gezinnen werden blij gemaakt dankzij Uw gift.

Een hartelijke groet van Marten en Fokje Cruiming
Eikensingel 4a, Haulerwijk. Telf 422411.