Actie Sri Lanka

Slideshow Image
De emoties lopen hoog op wanneer de eerste Nederlandse toeristen uit het rampgebied in Thailand en Sri Lanka vanmorgen vroeg aankomen op Schiphol. Nico en Maud Poons en hun acht maanden oude zoontje Sam zijn op het nippertje aan de dood ontsnapt in Phuket. Hun bezittingen zijn ze kwijt en ze dragen dan ook zomerkleding en slippers.

{mosimage}

De emoties lopen hoog op wanneer de eerste Nederlandse toeristen uit het rampgebied in Thailand en Sri Lanka vanmorgen vroeg aankomen op Schiphol. Nico en Maud Poons en hun acht maanden oude zoontje Sam zijn op het nippertje aan de dood ontsnapt in Phuket. Hun bezittingen zijn ze kwijt en ze dragen dan ook zomerkleding en slippers.

Nico vertelt dat ze plotseling iedereen van het strand en het zwembad het land op zagen vluchten. Hij ging daarop de hotelkamer binnen om hun creditcard en geld te halen. Via de achterkant verlieten ze met zijn drieën het hotel. 

"Iedereen zocht een veilige plek hogerop. Alles spoelde weg. Muren vielen om, elektriciteit viel uit. Mensen hingen aan bomen of werden tegen muren gesmakt, kindjes werden meegesleurd in het water. Een man zag zijn vrouw voor zijn ogen verdrinken en kinderen zochten naar hun moeder", vertelt Nico, terwijl bij Maud de tranen over de wangen stromen: "Elke keer als ik mijn ogen dicht doe, trekt alles weer als een film voorbij."

Compleet verrast
De Poons' werden compleet verrast door de in totaal drie vloedgolven die ze telden. De eerste was het hoogst. "We stonden boven en zagen van alles voorbijdrijven. Je weet niet waar je naar toe moet. We zijn tot ons middel in het water de bush in gevlucht. Mijn man heeft de baby vastgepakt en gelukkig werden we snel opgepikt door een vrachtwagen en in veiligheid gebracht. De mensen waren ontzettend lief voor ons'', vertelt Maud.

Wout en Mia van der Heyden uit het Brabantse Liempde maken deel uit van een groep van zes personen die via Dubai uit Sri Lanka arriveerde. Ook zij zijn alle spullen kwijtgeraakt, dus dragen ze een provisorische outfit die ze van medereizigers kregen. Hun hotelkamer grensde aan het strand van Unawatuna Beach. Alleen Wout had nog een buideltasje bij zich met zijn portemonnee en leesbril.

Het echtpaar zat aan het ontbijt toen de vloedgolf hun hotel overviel. "Normaal gesproken lagen we rond die tijd al aan het strand. Het is een geluk dat we wat later waren. Binnen een mum van tijd werd alles meegesleept. We zetten het op een rennen en konden met de lokale bevolking meerijden op zo'n klein busje."

Met een overvolle vrachtwagen konden ze naar het bergachtige achterland meereizen, waar ze onderdak kregen bij boeddhistische monniken. "We kregen warme thee en eten. We vroegen ons af waar ze het allemaal vandaan haalden. Echt super."

Echtgenotes kwijt
Niet iedereen is er zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Albert Fröling en zijn vriend Arjan Groenewegen raakten gewond bij de vloedgolven en raakten hun echtgenotes kwijt. 

"Albert kan door zijn kneuzingen niet meer lopen en bovendien heeft hij koorts. Maar ik trek er elke dag op uit om onze vrouwen terug te vinden", vertelt de uit Maasdijk (Zuid-Holland) afkomstige Groenewegen. De bevriende echtparen stonden na hun vakantie net op het punt weer te vertrekken, toen ze een muur van water op zich zagen afkomen.

Arjan en Annemarie die op het strand stonden, probeerden te vluchten door het raam van een wc-hok in te klimmen. Maar het gebouw werd door de kolkende watermassa meegesleept. Toen het water zich terugtrok, zat Arjan zeven meter hoog in een boom, waaraan hij zich had vastgeklampt. Annemarie was spoorloos. 

Blijven zoeken
Albert en zijn vrouw Birgit uit Den Haag stapten net uit hun appartement om te zien waar het lawaai vandaag kwam, toen het water hen meesleurde. Een tijdje spoelden ze samen één richting uit, maar toen werd Albert een soort werkplaats ingezogen. Sindsdien heeft hij Birgit niet meer gezien. Arjan geeft de moed nog niet op. "Ik heb alleen krassen en schrammen opgelopen en daarmee kan ik lopen. Ik blijf zoeken tot ik ze vind."
 
Patrick van der Herberg en zijn gezin hebben de vloedgolven op Ko Phi Phi overleefd. Hij was met zijn vrouw en twee dochters op het strand toen het watergeweld kwam. Hij vond de golven er aanvankelijk niet eens zo hoog uitzien. "Ik pakte een tafeltje om onze spullen op te zetten, zodat die niet nat zouden worden", vertelt Patrick. "Voor ik het wist tuimelde ik ondersteboven en dacht ik dat ik verdronk. Toen ik een beetje bijkwam, lag ik op de tweede etage van een hotel." 
 
Even leek het erop dat Patrick, die zijn dochter Kim nog bij zich wist te houden, zijn andere dochter en vrouw kwijt was geraakt in het water. "Het laatste wat ik van mijn vrouw zag, was dat ze op een stuk hout voor de kust dreef. Gelukkig heb ik haar en mijn andere dochter weer kunnen terugvinden", zegt hij opgelucht. "Ze maken het goed, ook Kim die door de vloedgolf door een raam werd gesleurd."