Actie Sri Lanka

Slideshow Image

Wij zijn al weer een paar weken thuis als ik dit schrijf. Wij zullen ons even voorstellen dat hebben wij tot nog toe niet gedaan omdat het voor ons een verrassing was dat er een website voor ons gemaakt is, door toedoen van onze oudste zoon Henk Jan......

Hallo lieve mensen,

Wij zijn al weer een paar weken thuis als ik dit schrijf. Wij zullen ons even voorstellen dat hebben wij tot nog toe niet gedaan omdat het voor ons een verrassing was dat er een website voor ons gemaakt is, door toedoen van onze oudste zoon Henk Jan, maar de website is gemaakt door een vriend van ons Ruud Blom, hij woont in Leek en die heeft de website ook onder zijn beheer.

Onze naam is Marten en Fokje (Anna) Cruiming, wij wonen in Haulerwijk. In het buitenland noem ik mezelf altijd Anna. Met de naam Fokje heb ik wel eens zeer vreemde reacties gehad, vandaar. Wij gaan sinds 1998 naar Sri Lanka. We zijn er nu 5 x geweest. De eerste keer gingen we er voor een vakantie naar toe. We kwamen in het zuiden van Sri Lanka terecht en kwamen darr in contact met een jongeman met de naam Chandrasoma. Hij was getrouwd en had een zoontje van 2 1/2 jaar. Zijn vrouw Pryanka en zoontje Sandika woonden toen thuis bij Chandrasoma’s moeder en er woonde nog een broer en een paar kostgangers in dat huis. Veel mensen in een klein huis. Chandrasoma zou dolgraag zelf een huisje willen hebben, maar hij zou daarvoor nooit het geld hebben. Hij heeft een tuk tuk, dat is een bromfiets op drie wielen, voorin een stoel voor de bestuurder en achterin een bankje waarop 3 personen kunnen zitten en het is gemaakt met een linnen dakje erop. Het is dus een soort taxi waarin hij toeristen en de lokale bevolking vervoerd. Hij ging iedere dag met ons op stap naar een meer of kruidentuin en ook naar verschillende fabrieken. Het is interessant om te zien hoe er gewerkt en thuis hoe er gewoond en geleefd word.

De bevolking is over het algemeen boedist en sommige hindoïst en moslims zijn er ook. De taal is Singalees. Sri Lanka, betekend mooi land. En het is een prachtig, schitterend mooi land. Over het algemeen is de bevolking er arm, maar heel gastvrij. In 2O01 zijn we voor de tweede keer gegaan en hadden geld meegenomen om een huisje voor Chandrasoma te kopen en dat lukte wonder boven wonder. Wij nemen ook altijd ingezamelde kleren mee in onze koffers en in de rugzakken onze eigen spullen en die kleding delen we dan uit aan de armste. De eerste keer toen we gingen hadden we ook veel schoolspullen mee. We zijn met het gezinnetje gaan reizen door een groot gedeelte van Sri Lanka. Dat deden we niet met de tuk tuk maar met een busje. We hadden een vaste chauffeur. Als je in een hotel overnacht is de chauffeur gratis, het gezinnetje betaalden we 4 euro voor en, voor ons beiden 15 euro tot 20.

Het huisje was nog niet bewoonbaar omdat de vloeren nog afgewerkt moesten worden, maar toen wij een paar weken thuis waren stuurde hij ons foto’s van de inwijding van het huis. In 2003 gingen we voor de derde keer en namen weer van alles mee. Chandrasoma vertelde ons dat Pryanka ook 1 of 2 keer thuis kookte voor een bejaardenhuis in een dorp verderop. Wij zijn met hen daar naar toe gegaan om eens te kijken hoe een bejaardenhuis daar reilt en zeilt. We hebben er het een en ander gefilmd en kwamen tot de conclusie dat we zouden proberen wat geld in te zamelen voor matrassen want dat waren oude vodden. Ook heb ikzelf een keertje voor hen gekookt en we hebben een keer het ontbijt verzorgd en pryanka en ik hebben samen een avond maaltijd klaar gemaakt. Toen we later weer in holland waren hebben wij aan familie en vrienden de film getoond en we hebben een stukje in ons kerkblad geschreven en zo is de matrassenactie gestart. We hadden ongeveer 800 euro nodig voor 28 matrassen, maar het werd zo’n groot succes dat we 2.250 euro hadden verzameld.

We gingen Januari 2004 weer naar Sri Lanka met de bedoeling om veel voor het bejaardenhuis ARYADASA in Denuwala te doen. De douches en wc s werkten niet, de waterleiding was defect en de verlichting buiten deed het niet. Ook was alles vuil. Alles werd gerepareerd, daar werden vakmensen voor aangetrokken. 3 nieuwe WC ‘s. Enkele nieuwe deuren, een nieuw aanrecht inclusief waterleiding werd aangelegd. Er werd schoongemaakt en geverfd. Het bejaardenhuis bestaat uit 2 delen. Een 100 jaar oud gebouw en een in 1995 gebouwd stuk, twee losse delen. Maar het oude gebouw had een bouwvallig dak. Het hele dak werd er afgehaald en er werd een nieuw dak gemaakt, de oude pannen kwamen er weer op want dat hoorde bij het oude gebouw. 8 dagen werkten 5 vakmensen aan het dak. Ook de muren aan de buitenkant werden geverfd. Het oude gedeelte was in geen 10 jaar schoongemaakt. Het was best wel lang boenen en honderden kakkerlakken, maar dat is in de tropen heel gewoon. Allemaal nieuwe matrassen, kleren, beddengoed, kussens en klamboes. Het was echt een heel stuk verbeterd. Maar de plaatzwarte keuken en het toilet in het oude gedeelte, konden we niet meer vernieuwen, maar de monniken beloofden ons dat te moderniseren. Het bejaardenhuis is onder het beheer van een tempel. En de monniken hebben woord gehouden, in December kreeg ik een brief van Girty de manager van het bejaardenhuis, de keuken en de wc waren vernieuwd en 26 December kwam de tsunami.

Wij hebben tot oude jaarsdag in grote angst geleefd. We dachten ons gezinnetje en onze vrienden en bejaarden zijn er allemaal niet meer. Ze wonen allemaal vlak aan zee. De verste woont 500 meter van zee en de rest vlak aan het strand. In die week begonnen we ook met de kledingactie voor de stichting Lanka Lamai. Ikzelf wilde gelijk al afreizen naar Sri Lanka om te zoeken naar familie en mensen te helpen, maar Marten wilde niet en door die kledingactie kwamen we in contact met Tiny v/d Brink, zij raadde ons aan met hen mee te reizen naar Sri Lanka en zo is het ook gebeurd. De kledingactie was een groot succes doordat Tiny alle wereld winkels in heel Nederland had gevraagd om mee te doen. Ook in Haulerwijk werd veel kleding ingezameld, op verschillende adressen kon men het inbrengen. Bij ons stond dagelijks het hele huis vol, ook probeerde ik alles te sorteren, maar het was op het laatst onbegonnen werk en de familie Hummel bracht uitkomst voor ons. De kleding kon opgeslagen worden in de loods op het industrie terrein en toen de actie eindigde brachten zij alles in de vrachtwagen naar Surhuisterveen het depot van Tiny.

Er zijn meer dan 20 containers richting Sri Lanka gegaan. Toen wij 23 Januari 2005 aankwamen op het vliegveld Negombo misten we onze familie en doordat we vrienden in Negombo hebben, zorgden die voor een busje dat ons naar het zuiden bracht en de hele vrienden familie ging mee om ons te brengen. Na een uur rijden kwamen we op de hoofdweg langs de kust en daar begon alle ravage, het is onbeschrijfelijk en ongelofelijk wat daar in 10 minuten tot een kwartier gebeurd is. Op sommige plaatsen was men nog aan het zoeken naar lichamen en de lucht was daar dan ook niet fris. Toen we in het hotel aankwamen was het een blij weer- zien, we omhelsden elkaar. De laatste 3 jaar zijn we steeds in hetzelfde hotel. Nieuw, klein en gastvrij is de Noorweegse familie die eigenaar is. En met de jongens die er werken kunnen we ook goed overweg en ook die waren blij ons weer te zien. De hele groep staat ook op de foto op deze website en de hoteleigenaar ook met zijn lange blonde haar, mr. Austin. En die heeft ook de foto’s gemaakt vlak na de tsunami die op onze website staan.

Vele huizen naast het hotel zijn weggevaagd. De buren hebben 2 graven in de tuin van hun 5 jarige dochter en de oma van het kind. De overburen hebben een grafje van hun 3 jarig dochtertje en zo zijn er vele begraven in tuinen of langs de weg of in massagraven. Onze familie belden we via via en hij kwam met de tuk tuk ons halen. Eerst naar zijn huis, de keuken was er achterweg geslagen, de wc en douche waren met de grond gelijk en een groot gat was in de kamermuur, maar de 2 slaapkamers waren oké, het grootste gedeelte stond nog. Toen naar het bejaardenhuis, nou dat was schrikken, het bejaardenhuis stond nog maar de huizen eromheen waren één grote puinhoop. Een enkele stond nog. Maar alle oudjes hadden het overleefd en de 2 honden en 2 katten ook. Het was een Godswonder.

Maandag 24 Januari zijn we begonnen met het inventariseren wat de mensen in Goviyapana nodig hadden. Dat waren kleding, schoenen, schooltassen, klamboes en matrassen. We zijn begonnen voor ongeveer 100 mensen allerlei kleding te kopen van ondergoed in vele maten tot bovenklading en schoenen. Winkelen, winkelen en nog eens winkelen en thuisgekomen alles sorteren. Wij waren steeds in het huis van Pryanka haar ouders, zij kookte ook voor ons.

We sliepen en ontbeten alleen maar in het hotel in Ahangama. Naar Galle gereisd om daar 150 matrassen te bestellen. In Matara werden 250 2 pers. Lakens en 50 1 pers. Lakens en 340 handdoeken gekocht. Iedere naam werd opgeschreven en onze familie kende bijna alle mensen. Toen alles opwas, hebben we 340 voedselpakketten besteld en mensen die nog niets hadden gehad kregen zo’n pakket. We hebben vele mensen bereikt in Ahangama, Goviyapana en Denuwala. We namen 7000 euro mee en hebben er honderden mensen kunnen helpen. Januari 2006 gaan we weer. Er word nog steeds geld gestort op onze rekeningen.

Wilt U ons voor 2006 nog steunen door middel van een gift, dat zou geweldig zijn want zonder Uw hulp en Gods hulp zouden wij dit werk niet kunnen doen. Ons rekeningnummer is 1358.92.031 van de Rabobank Gorredijk / Haulerwijk ten name van stichting Sri Lanka

Ook verkopen we zelfgemaakte kaarten. 6 dubbele voor 5 euro en 8 enkele voor 5 euro. Ook houden we, tijdens de Snikkemarkt, rommelmarkt op onze oprit, de datum is ons nog niet bekend. Zo zijn we steeds in beweging en we hopen dan voor de armste in het rampgebied iets te kunnen doen. Zij wonen in Ahangama. In plastic en in houten hutjes, sommige met een bladerdak.

We houden U op de hoogte.

Hartelijke groeten Marten en Fokje Cruiming.
Eikensingel 4 a, Haulerwijk